De vragen van N.

Ken je dat? Een vriendin vraagt om raad en je probeert daarop zo wijs mogelijk antwoord te geven. Of het nu gaat over haar ex die ze mist (“hij is een lul”), haar carrièretwijfels (“jij komt er wel!”), of onzekerheden (“het staat juist prachtig!”), je weet altijd een antwoord te geven waardoor ze bij haar volgende drankje alweer tevreden glimlachend vraagt hoe het eigenlijk met jou is. Maar vanavond liep het anders. Neem een kijkje in de vragen van mijn vriendin N.

“Waarom kijkt ze nou zo raar?” begon N. over de cover, waarop Linda de Mol herself te zien is, in een bikini met een cynisch-vrolijke blik (“Ik heb een bikini aan, maar mijn buik komt er niet op. Ik voel me dus prima, maar ik probeer toch heel radeloos onzeker te kijken voor mijn doelgroep.” Zo’n hoofd dus). Samen bladeren we door de Linda.  

“Zou jij dat nou kunnen, Ier?” vraagt ze, als we het interview met Roel van Velzen lezen. “Zo’n kleine man?” Ze staart even naar zijn foto. “Ik heb het wel vaker met jongens, dat ze kleiner zijn dan ik. Maar dat zou dan toch gek zijn, als je seks met hém hebt dan voel je zijn beentjes tot hier..” ze wijst naar iets boven haar knie. Ze lacht: “Nee, ik zou het echt niet kunnen.”

Als ik verder blader, houdt ze haar hand op een bladzijde met een ander interview. “Wacht, dit moet je lezen!” De geïnterviewde, Sander van de Pavert, vertelt over zijn bijzondere kijk op platonische relaties: “Ik houd wel van een zekere erotische spanning in een vriendschap. Ook met mannen komt geilheid wel eens om de hoek kijken.”

Met grote ogen kijkt ze me aan. “Dat kan toch niet! Dan zouden wij hier nu gewoon, samen op de bank..” en ze beweegt met een quasi-verleidelijke blik haar hand over m’n bovenbeen. Ik lach om de vergelijking en antwoord dat hij zich dan waarschijnlijk wel aangetrokken voelt tot mannen.

“Wat is dat toch een vreemd spel van de natuur hè?” N. fronst met haar ogen. “Ik heb wel eens gehoord dat in mierenkolonies homo’s ontstaan omdat er ‘overbevolking’ heerst, zodat die mieren zich niet voort kunnen planten, en voor nog meer mierenvolk zorgen.”

“Zou hij het dan trouwens ook anaal doen?” merkt N. op.

Ik antwoord vertwijfeld: “Misschien..”

“Ik snap sowieso niet dat mensen dat willen, Ier. Van mannen snap ik het nog wel. Ze willen het gewoon omdat het in pornofilms te zien is. En omdat het lekker strak is. Maar vrouwen, waarom willen die het dan?”

Als ik vertel over een vriendin die daar makkelijk orgasmes van krijgt, blijft N. volhouden dat ze het vast alleen doet om haar man te behagen.

“Weet je wat ik wel eens gelezen heb,” zegt N. “Een jongen die had altijd anale seks met zijn vriendin, maar nu was hij van plan om het uit te maken omdat het altijd stinkt onder de dekens.”

Stank voor dank, denk ik nog.

Nee, na al haar vragen kwamen er vanavond geen geruststellende antwoorden van mijn kant. Geen tevreden blik op haar gezicht. Wanhopig kijkt ze me aan. “Alles kan tegenwoordig.. alles is een optie. Hier: neem een man, of een vrouw, of een paard. In American Pie neukt hij een taart. De wereld wordt gek Ier!”

N. staart uit het raam en zucht diep. Even blijft het stil. 
Ze kijkt om met een vermoeide glimlach.  “Maarja, hoe is het eigenlijk met jou?”