Over de vraag waarom masturbatie vooral bij vrouwen zo’n taboe is ga ik in gesprek met Brigitte (22), Mark (19), Sofie (20) en Joris (23). Als ik Brigitte vraag naar haar solo-seksleven, reageert zij heel open. Brigitte: “Ja, ik masturbeer wel eens. Ik heb een speeltje, maar die gebruik ik alleen als ik snel klaar wil zijn. Ik ben er heel open over. Waarom veel meiden er niet over praten kan ik moeilijk begrijpen, misschien schamen ze zich.” Henriette Schoones, als seksuologe verbonden aan het ziekenhuis Rivierenland in Tiel, vertelt waar volgens haar die schaamte vandaan komt. “Dat heeft met verschillende dingen te maken. In de jaren vijftig werd er over masturbatie nog slecht gesproken.” Het was ook in deze tijd dat er manieren werden ontwikkeld om masturbatie te ‘genezen’: Geslachtsorganen werden behandeld met brandnetels, en kinderen werd verteld dat ze door te masturberen doof en blind konden worden. Schoones: “De belangrijkste schrikaanjager was natuurlijk de kerk.” De Kerk speelt in Nederland anno 2011 een veel minder grote rol dan in de jaren vijftig. Ook is tegenwoordig gelukkig niet meer het moraal dat masturberen ongezond is. “Maar het idee over masturberen als iets zondigs, waar je je schuldig over moet voelen, is gebleven. Ook tegen beter weten in.” aldus Schoones.
Toch lijkt het erop dat mannen minder last hebben van dit zondige gevoel dan vrouwen, en er daarom makkelijker over praten. Joris: “We maken er grapjes over, maar je weet dat het serieus is. Dat is praten op een speelse manier. Echt serieuze gesprekken heb je met je beste vrienden. Wanneer doe je het, waar, en met welke gedachte. Mannen zijn heel open hoor, wat dat betreft.”
Veel van de gêne die vrouwen voelen als het om masturberen gaat, heeft te maken met de verwachtingen van hun partner. Zo kan het voor een jongen moeilijk te verkroppen zijn dat zijn vriendin, naast de bevrediging die ze bij hem krijgt, ook nog behoefte heeft aan seks met zichzelf. Mark: “Als je een vriend hebt, dan hoef je toch niet ook nog te vingeren? Ik bevredig haar toch, altijd als we seks hebben laat ik haar komen. Als zij ook nog met zichzelf speelt, lijkt het net of ik niet goed genoeg voor haar ben.” Door dit verwachtingspatroon wordt masturberen soms gezien als vreemdgaan met jezelf. Soms gebeurt het dan ook stiekem, en dat maakt het nog moeilijker om over te praten. Dat is jammer, want soms is zelfbevrediging naast je seksuele relatie juist de ideale oplossing. Sofie: “Ik geniet erg van seks met mijn vriend, maar het lukt me niet om een orgasme te krijgen bij het vrijen.” Voor deze vrouwen is masturberen de enige manier om een orgasme te krijgen.
Ook kunnen de verwachtingen van de maatschappij meiden tegenhouden open te zijn over masturberen. De maatschappij bestempelt toch de vrouw met een zekere kuisheid, in ieder geval in het openbaar, als ideaal. Sofie: “Masturberen doe ik al sinds mijn twaalfde. Ik praat er liever niet over. Dan krijg ik het gevoel dat ze denken dat ik te veel van seks houd, en er geen genoeg van kan krijgen. Ik ben bang dat ze me dan een slet vinden.”
Bovendien komen vrouwen op een minder natuurlijke manier in aanraking met hun geslachtsdeel. Jongetjes komen die van hen al dagelijks tegen bij het plassen. Meisjes moeten echt op zoek gaan om erachter te komen hoe het er allemaal uitziet. “Vaak doen ze het niet en blijven ze hun geslachtsorgaan als iets vies en lelijks beschouwen.” legt Henriette Schoones uit.
We kunnen dus zeggen dat, ondanks dat masturberen niet meer als duivels of ongezond wordt gezien, het vooral voor vrouwen moeilijk blijft om over zelfbevrediging te praten. De schaamte die zij hierbij voelen heeft meerdere mogelijke oorzaken: verwachtingen van de maatschappij en de partner, en de minder natuurlijke ontdekkingstocht in de puberteit in vergelijking met jongens.
